(مسأله ١٥٠٥): هرگاه كافرى در شب عيد فطر اسلام بياورد زكات فطره از او ساقط است ولى اگر پيش از داخل شدن در شب، اسلام بياورد دادن زكات فطره از طرف خود و عيالش بر او واجب است و در حال كفر اگر چه پرداخت فطريه بر او واجب بوده و ليكن صحيح نمى باشد.
(مسأله ١٥٠٦): اگر پيش از داخل شدن در شب طفل بالغ شود و يا ديوانه عاقل شود و يا شخص فقير غنى شود و يا مملوكى را مالك شود و يا براى شخص مولودى متولد شود، پرداخت زكات فطره براى اين افراد واجب است.
(مسأله ١٥٠٧): آنچه در زكات فطره واجب است عبارت است از: نيت و قصد قربت و تعيين نمودن آن در صورت معين نبودن آن، و احوط اضافه نمودن نيت وجوب بر اينها نيز مى باشد.
(مسأله ١٥٠٨): دادن زكات فطره براى خود شخص و هر كس كه اختيارا و نه اكراها، عيال او باشد (روزى خور او باشد) بر او واجب است چه اين افراد واجب النفقه وى باشند و چه نباشند، بالغ باشند و يا غير بالغ، بنده باشند و يا آزاد، مسلمان باشند و يا غير مسلمان و همچنين است درباره ميهمان كه فطريه او بر عهده ميزبان است هرگاه در جزئى از آخر ماه رمضان بر ميزبان وارد شود به طورى كه هلال ماه شوال ظاهر شود البته در صورتى كه عرفا اسم ميهمان [١] بر چنين شخصى صدق كند هر چند هنوز غذاى او را نخورده باشد و احتياط [٢] آن است كه خود ميهمان نيز فطريه خود را بدهد مگر در صورتى كه

[١] محمد كاظم طباطبائى: مناط صدق عيلوله است و با عدم آن بر خود شخص
واجب مىشود.
[٢] ميرزاى شيرازى: اين احتياط را ترك ننمايند.
محمد باقر شيرازى: اگر يكى از آن دو به قصد ما في الذمه بدهد ظاهرا كافى باشد.