مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٤٧١
امساك كند.
(مسأله ١٤٩١): اگر شخص معتكف، روز اول و دوم را بطور مثال روزه قضا گرفت، روزه روز سوم اعتكاف بر او واجب و معين است [١].
(مسأله ١٤٩٢): در سى و يك روز روزه كفاره كه شخص مى بايد آنها را پشت سر هم بگيرد هرگاه پيش از زوال سهوا چيزى بخورد تتابع و پشت سر هم بودن روزها به هم نمى خورد اما بايد آن روز را امساك كند و يك روز ديگر را به جاى آن بگيرد ولى باقى روزها را بايد به همان ترتيب روزه بگيرد.
(مسأله ١٤٩٣): هرگاه مسافرى قبل از اينكه مفطرى را انجام دهد بعد از ظهر به حد ترخص وطن خود برسد لازم نيست كه باقى روز را امساك كند مانند زن حائض و نفساء كه در بين روز پاك شوند كه بر اينها هم امساك ما بقى روز لازم نيست، اما مستحب است كه امساك كند و اما اگر پيش از ظهر به حد ترخص وطن خود برسد [٢] اگر مفطرى بجا نياورده بايد نيت روزه كند، كه اگر مفطرى انجام دهد بايد كفاره بدهد.
(مسأله ١٤٩٤): اگر شخص در سفر نذر كند كه مثلا فردا را روزه بگيرم، مشكل است [٣].
= محمد كاظم طباطبائى: ليكن واجب نيست.
[١] محمد كاظم طباطبائى: و ليكن مى توان آن را هم به عنوان روزه قضا گرفت.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: اگر پيش از ظهر وارد شهر نشد اگر چه به حد ترخص
رسيد بايد قضاى آن روز را نيز بنا بر احتياط بگيرد.
[٣] ميرزاى شيرازى: ليكن در صورتى كه نذر كرده باشد بايد روزه را بگيرد (+).
محمد كاظم طباطبائى: اقوى صحت و انعقاد نذر است چنانچه مشهور نيز
چنين است.
(+) محقق خراسانى: روزه را بنابر احتياط رجاء بگيرد.