مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٤٦٤

صبح روزه آينده‌اش را پيش از صبح انجام دهد ولى اگر غسلهاى روز خود را به جهت خواندن نماز ترك كند روزه‌اش باطل است [١].
(مسأله ١٤٦٣): روزه‌هايى كه در آنها به سبب بجا آوردن مفطرات عمدى ذكر شده غير از قى كردن [٢]، قضا و كفاره بر شخص واجب مىشود مختص به روزه ماه مبارك رمضان و قضاى آن بعد از زوال و همچنين روزه نذر معين و شبه آن و روزه اعتكاف - هرگاه واجب باشد [٣] - مى باشد و در غير از اين چهار صورت افطار آنها حرام نبوده [٤] و جايز است خواه قبل از زوال باشد و خواه بعد از زوال.
(مسأله ١٤٦٤): كفاره روزه ماه مبارك رمضان و نذر معين آزاد كردن بنده است و يا شصت روز روزه كه سى و يك روز آن پى در پى مى باشد و يا اطعام شصت فقير و مسكين، كه در اختيار هر يك از اين اقسام مخيرند و احوط مراعات ترتيب مذكور با داشتن قدرت است.
(مسأله ١٤٦٥): هرگاه شصت مد گندم را كه هر مد آن صد و پنجاه و سه مثقال نه شانزدهم مثقال صيرفى است به شصت فقير و يا مسكين بدهند اگر چه در غير از يك مجلس و يك روز باشد هم كفايت مىكند.