و چند روز از ماه رمضان و يا تمام ماه رمضان را روزه گرفته باشد قضاى آن روزها بر او واجب است، ولى اگر از خود جنابت و يا از غسل آن و از شبى كه در آن جنب شده و فرداى آن را مى خواهد روزه بگيرد، غافل شود قضاى روزه در اين صورت بر او واجب نيست [١].
(مسأله ١٤٢٧): قضاى روزه بر مرتد واجب است چه مرتد ملى باشد و چه مرتد فطرى، و ليكن قضاى روزه بر سنى و ساير فرق اسلامى كه محكوم به كفر هستند مانند خوارج و غلاة، اگر مستبصر شوند واجب نيست مگر اينكه روزه اى از ايشان فوت شده باشد و يا بنا بر مذهب خود خللى به روزه خود رسانده باشند هر چند بنا بر مذهب شيعه [٢] عمل آنها اشكالى نداشته باشد قضاى روزه بر آنها واجب است.
(مسأله ١٤٢٨): وجوب قضاى روزه فورى نيست و ليكن تتابع در آن مستحب است.
(مسأله ١٤٢٩): ترتيب در قضاى روزه واجب نيست، چه از يك سال بگذرد و يا بيشتر شود و ليكن همانگونه كه گذشت ترتيب در آنها مستحب است.

[١] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: گذشت كه اقوى (+) وجوب قضا است.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: در اين صورت وجوب قضا محل تأمل است اگر چه
احوط است.
محمد باقر شيرازى: اگر عمل كردن به مذهب شيعه از جهت ترجيح مذهب
شيعه - هر چند در خصوص مسأله قضا - بر مذهب خود شخص باشد حكم جارى است
و با اين حال هم لزوم آن معلوم نيست.
(+) محقق خراسانى: گذشت كه اقوائيت آن محل اشكال است.