مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٤١٦

شود، قضاى نماز بر او واجب است.
(مسأله ١٣٢٧): اگر از ميت نمازى بدون عذر [١] و يا به سبب سهل انگارى در فراگيرى مسائل ترك شود چه مقصر باشد و چه نباشد و يا امثال آن، و جهت قضاى نماز وصيت نكرده باشد چه ميت ولى داشته باشد و چه نداشته باشد، قضاى نماز و يا استفاده از ما ترك ميت براى استيجار نماز بر ورثه واجب نيست و ساير عبادات بدنيه محضه نيز همين حكم را دارند ولى اگر وصيت كرده باشد مقدار لازم جهت استيجار از ثلث مال او برداشته مىشود مگر آنكه ورثه [٢] كسر مقدار لازم از اصل مال را بپذيرند.
(مسأله ١٣٢٨): اگر ولى ميت پيش از بجا آوردن عبادات ميت بميرد، بجا آوردن عبادات قضاى ميت اول بر ولى ميت دوم و ديگر اولياء ميت اول واجب نيست.
(مسأله ١٣٢٩): هرگاه نماز استيجارى بر ذمه ميت باشد بجا آوردن آن بر پسر بزرگ ميت واجب نيست.
(مسأله ١٣٣٠): اگر شخصى تبرعا عبادت قضاى ميت را بجا آورد، انجام آن عمل از ولى او ساقط مىشود.
(مسأله ١٣٣١): در صورتى كه بجا آوردن نماز قضاى ميت براى ولى مشكل باشد استيجار فرد ديگرى براى انجام آن جايز است.