نشد، قصد فرادى كردن مأموم احوط است [١] در صورتى كه ركن نباشد [٢] والا قصد فرادى لازم نيست.
(مسأله ١١٧٩): هرگاه شخص به جماعت نماز خواند و نماز قضائى بر ذمه خود نمى داند [٣]، مىتواند براى كسانى كه نماز نخوانده اند امامت كند.
(مسأله ١١٨٠): مستحب است كه صفهاى جماعت راست باشند به محاذى بودن با كتفهاى مأمومين، و طولانى تر بودن صفهاى بعدى در صورتى كه متصل به صف جلو باشند اشكالى ندارد.
(مسأله ١١٨١): مستحب است پس از آنكه امام (قد قامت الصلاة) گفت مأمومين برخيزند و اهل فضل را در صف اول جا دهند.
(مسأله ١١٨٢): تنها در يك صف ايستادن در صورتى كه ميان صف ديگر خالى باشد مكروه است بلكه بايد در آن مكانى كه خالى است بايستند، و نيز مشغول نافله شدن وقتى كه امام " قد قامت الصلاة " گفت، مكروه است و همچنين رسانيدن اذكار خود به گوش امام نيز مكروه است ولى مستحب است كه امام اذكار خود را به گوش مأمومين برساند.
(مسأله ١١٨٣): در مسجدى كه نماز جماعت برپاست و شخص در بام آن مسجد نماز مى خواند سقوط اذان و اقامه از او مشكل است.
(مسأله ١١٨٤): مأموم در نماز جهريه‌اى كه صداى امام را مى شنود اگر

[١] محمد كاظم طباطبائى: ليكن واجب نيست.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: و همچنين با توجه داشتن مأموم قبل از ركوع اگر
در قرائت باشد.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: اگر بداند هم مىتواند.