مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٧٣
واجب ركوع را بگويد، كه در اين صورت نمازش صحيح است هر چند احوط اعاده نماز است.
(مسأله ١١٧٤): واجب است تكبيرة الاحرام را بعد از امام بگويند و همچنين است در سلام واجب [١]، اما هرگاه سلام را عمدا پيش از امام بگويند احتياطا نماز را اعاده كنند [٢] مگر آنكه قصد فرادى كنند و سپس سلام را بگويند، و اگر سهوا جلوتر از امام بگويند، احتياطا بعد از امام آن سلام را باز بگويند و دو سجده سهو نيز به قصد قربت بجا آورند.
(مسأله ١١٧٥) هرگاه مأموم عالم به نجاست غير معفو در بدن و يا لباس امام باشد در صورتى كه مىداند اما جاهل به آن است، بنا بر احتياط اقتدا نكند [٣] و در صورتى كه بداند امام مى دانسته و فراموش كرده است به طريق اولى بايد اقتدا نكند.
(مسأله ١١٧٦): اقتدا كردن به امامى كه متيمم [٤] و يا صاحب جبيره و يا صاحب جروح و قروح باشد، جايز است.
[١١٧٧]: مأموم ايستاده به امام نشسته نمى تواند اقتدا كند و همچنين است اعلا به ادنى به يكى از مراتب.
(مسأله ١١٧٨): هرگاه امام چيزى از نمازش را فراموش كرد و آگاه
[١] محقق خراسانى: بنابر احتياط.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: حكم اين دو مسأله گذشت.
محقق خراسانى: مراعات اين احتياط لازم نيست.
[٣] ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى: جواز اقتدا بعيد نيست.
[٤] محمد باقر شيرازى: با بودن امام با طهارت كامل، اين امام اولى و مقدم
است و تفصيل در محل خود مى باشد.