مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٦٣
اشكالى ندارد اما بايد بنابر احتياط [١] حمد را به قصد قربت و دوباره بخواند، اگر چه امام در حال قرائت سوره باشد.
(مسأله ١١٣٥): هرگاه امام تسبيحات اربعه را سه مرتبه بخواند و مأموم بداند كه نمى تواند سه مرتبه بخواند، در اين صورت اگر اقتدا كند اشكالى ندارد ولى بنابر احتياط بايد زيادتر از يك مرتبه تسبيح را هر چه مى رسد بخواند [٢].
(مسأله ١١٣٦): اگر قبل از آنكه امام مشغول نافله شود اذان نماز را شروع كنند اشكالى ندارد.
(مسأله ١١٣٧): هرگاه شخص نداند كه ركعت چندم امام است و اقتدا كنه و حمد و سوره را قربة الى الله خواند و در ركعت دوم نيز نفهمد و باز هم حمد و سوره را خواند، اشكالى ندارد و اگر قبل از اتمام شدن حمد به ركوع رفت و بعد معلوم شد كه ركعت چهارم بوده، بايد احتياطا [٣] بعد از اتمام نماز، آن را اعاده كند.
(مسأله ١١٣٨): هر گاه به خبر عدل واحد و يا غير او علم به عدالت شخصى حاصل شود كافى است و همچنين هر گاه به خبر عدلين يا اقتدا كردن جمعى از مسلمين كه شخص از احوال ايشان با خبر باشد و به آنها مطمئن باشد
[١] محمد كاظم طباطبائى: ليكن واجب نيست.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: اقوى كفايت يك مرتبه است.
محمد باقر شيرازى: اگر وظيفه مأموم اجتهادا و يا تقليدا خواندن سه مرتبه
تسبيحات اربعه باشد و بتواند قبل از آنكه امام از ركوع سر بردارد آن را بخواند
مانعى ندارد و در غير اين صورت صحت عمل مشكل است.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: ليكن واجب نيست.