(مسأله ١٠٨٣): اشخاص پير يا مريض كه تكليفشان نشسته يا خوابيده نماز خواندن است، اگر عذرشان جزئى نبوده و دوام داشته باشد جايز است به همان حالت نماز قضا را بخوانند.
(مسأله ١٠٨٤): پسر بزرگ شخص هرگاه بفهمد نماز پدر يا مادرش درست نبوده [١]، اگر بسبب جهل ايشان هم بوده باشد، بايد قضا كند.
(مسأله ١٠٨٥): در زيارت عاشورا، نماز جزء آن مى باشد اما اگر شخص عذر داشته باشد مثل آنكه نماز قضاى يقينى بر ذمه‌اش باشد [٢] نبايد نماز آن را بخواند و اگر نماز قضا را به نيت نماز زيارت بخواند، خدا ثواب نماز زيارت را ان شاء الله تعالى به او مىدهد [٣].
(مسأله ١٠٨٦): دعاى علقمه يعنى صفوان جزء زيارت عاشورا نيست بلكه جزء عمل است.
(مسأله ١٠٨٧): هرگاه نماز استيجارى يا نذر موسع بر ذمه شخص باشد مىتواند نماز مستحبى را بخواند.
(مسأله ١٠٨٨): ترتيب در نماز قضا لازم نيست به صورتى باشد كه بداند كه اين نماز كدام وقت است بلكه همين مقدار كه به ترتيب نماز يوميه خوانده شود كفايت مىكند مگر كسى كه بداند نمازهاى فوت شده‌اش به خلاف ترتيب نمازهاى يوميه است.

[١] محقق خراسانى: حكم اين مسأله گذشت.
محمد باقر شيرازى: حكم اين مسأله گذشت كه قضاى پدر مسلما و قضاى
مادر هم بنابر احتياط لازم بود.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: گذشت كه قضاى يقينى مانع از نافله نيست.
[٣] ميرزاى شيرازى: از فضل خداوند متعال بعيد نيست.