مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٤٥

براى ديگرى - كه ميت باشد - بجا آورد و همچنين است در روزه و واجبات ديگر.
(مسأله ١٠٧٠): اگر شخص هم نماز قضاى خود و هم نماز قضاى پدر و مادر هر دو بر ذمه‌اش باشد مخير است هر يك را كه بخواهد مقدم دارد.
(مسأله ١٠٧١): هرگاه شخص اداى نماز قضاى يك ميت را بدون تعيين زمان، به چند نفر داد آنچه از نماز را كه با هم در يك زمان باشند از ميان همه آنها يكى صحيح است و در باقى ديگر احتياط دارد [١] و مى توانند از ديگرى تقليد كنند اما هر دو شخص اجير مستحق اجرتند.
(مسأله ١٠٧٢): اجير مطلق، بايد نماز قضا را مانند نماز متعارف بجا آورد.
(مسأله ١٠٧٣): در اجير براى نماز و روزه، هرگاه طرفين راضى شوند و فسخ كنند، اشكالى ندارد.
(مسأله ١٠٧٤): شخصى كه نماز قضا را به ترتيب بجا مى آورد، هرگاه در بين شبانه‌روز در يك نمازش اشكالى پيدا شود، اگر همان نماز [٢] را اعاده كند اشكالى ندارد، و يا اگر نماز ظهر و عصرى را خواند و فراموش كرد و دوباره شروع به خواندن نماز ظهر كرد و قضاى نماز شبانه‌روز را تمام كرد اگر آن نماز ظهر و عصر قبلى را به حساب قضا نياورد اشكالى ندارد [٣].