بطور مثال چند نماز ظهر پى در پى بخواند اشكالى ندارد [١] و همچنين است در مورد نماز عصر و نماز مغرب و نماز عشا و نيز در مورد نماز صبح، و اگر نماز يك شبانه روز تمام نشده شروع به خواندن نماز شبانه‌روز ديگر كند نيز اشكالى ندارد به شرط آنكه نداند كه نماز شبانه روز پشت سر هم فوت شده است والا بايد نماز همان شبانه روز را تمام نموده و بعد شروع به خواندن نماز شبانه روز ديگر كند.
(مسأله ١٠٦٦): اگر شخص ترتيب را نداند و بخواهد بطور مثال مشغول خواندن نماز ظهر شود ولى به خواندن نماز عصر مشغول شد، لازم نيست عدول كند و هر گاه ترتيب را بداند بايد به نماز قبلى عدول كند.
(مسأله ١٠٦٧): هرگاه نماز قضاى يقينى بر ذمه شخص باشد، احوط ترك نماز مستحبى است ولى اگر مستحبات ديگر را بجا آورد، اشكالى ندارد.
(مسأله ١٠٦٨): هرگاه شخص احتمال مىدهد كه نماز قضا بر ذمه‌اش مى باشد، مىتواند نماز قضا را به قصد قربت بجا آورد و منظور از قصد قربت اين است كه رضاى خدا در بجا آوردن اين عمل وجود دارد، و همچنين بجا آوردن هر عبادتى به قصد قربت كفايت مىكند و مراد به آن در همه جا همين است كه ذكر شد.
(مسأله ١٠٦٩): مستحب است هرگاه شخص احتمال عيب و نقصى در نماز خود و يا در نماز ديگرى بدهد آن را تبرعا به قصد ما في الذمه براى خود و يا

[١] ميرزاى شيرازى: به شرط اينكه مخالفت آن با واقع نيز معلوم نباشد (+).
(+) محمد كاظم طباطبائى: بلكه با عدم حرج رعايت ترتيب به تكرار
احوط است.