مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٣٢

مى باشد و همچنين به حرفى كه از آن معنى فهميده شود از كلماتى كه قرآن و دعا و ذكر نباشند نيز نماز باطل مىشود.
(مسأله ١٠٤٠): اگر نمازگزار از روى فراموشى تكلم نمود نمازش باطل نمى شود ليكن واجب است براى آن سجده سهو بجا آورد.
(مسأله ١٠٤١): حكم أنين كه ناله كردن باشد و تأوه كه آه كشيدن باشد نيز حكم كلام است در صورتى كه از هر يك از آنها ايجاد حرف بشود ولى هرگاه آه كشيدن از ترس خدا باشد جايز بودن آن بعيد نيست.
(مسأله ١٠٤٢): چهارمين از مبطلات نماز خنده كردن [١] به طريق قهقهه و از روى عمد است و اگر سهوا باشد يا تبسم كند نماز باطل نمى شود ولى اگر شخص بى اختيار از چيزى تعجب كند و از او قهقهه صادر شود نمازش باطل است و همچنين نماز به گريه كردن براى ميت و امور دنيوى مثل تلف شدن مال، نيز باطل مىشود ولى اگر از خوف خدا باشد كه از افضل اعمال در نماز است [٢] و مبطل نيست.
(مسأله ١٠٤٣): قهقهه عبارت است از خنده با صدا، و اگر نمازگزار خنده بى صدا را هم به گونه‌اى در دل حبس كند كه عمدا در حالات او تغيير حاصل شود، نمازش باطل است.