مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٢٩

(مسأله ١٠٢٥): در نماز احتياط اذان و اقامه و قنوت جايز نيست.
(مسأله ١٠٢٦): احكام نماز از شرايط و موانع در نماز احتياط عينا لازم است.
(مسأله ١٠٢٧): بجا آوردن نماز احتياط بعد از نماز و پيش از انجام عمل منافى نماز، واجب است و اگر نماز احتياط را ترك كند و نماز فريضه‌اى را كه شك در آن نموده، اعاده كند كفايت نخواهد كرد.
(مسأله ١٠٢٨): اگر پيش از خواندن نماز احتياط نمازگزار علم به تمام بودن نماز خود حاصل كرد نيازى به خواندن نماز احتياط نبوده و نماز او صحيح است.
(مسأله ١٠٢٩): اگر شخص نقصان نماز را پيش از خواندن نماز احتياط بفهمد در صورتى كه عمل مبطلى كه عمدا و سهوا مبطل نماز باشد، به عمل نياورده باشد بايد مقدار ناقص را بجا آورد هر چند عمل منافى عمدى را سهوا به عمل آورده باشد ولى اگر چيزى را كه مطلقا مبطل نماز باشد بجا آورد نماز او باطل است.
(مسأله ١٠٣٠): اگر شخص بعد از تمام كردن نماز احتياط، نقصان نماز فريضه را بفهمد، نمازش صحيح است چه نماز احتياط موافق با آنچه در فريضه ترك نموده است، باشد و چه در عدد و ترك قيام مختلف باشد.
(مسأله ١٠٣١): اگر شخص كم بودن نماز را بعد از تمام كردن نماز احتياط بفهمد و با نماز احتياط موافق نبوده باشد مثل آنكه دو ركعت ايستاده و دو ركعت نشسته بخواند و بعد بفهمد كه يك ركعت كم بوده است، احوط [١] اعاده