مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٢٢

يك ركعت نشسته كفايت مىكند [١].
(مسأله ٩٩٩): اگر شخصى مىداند كه چيزى از نمازش را فراموش كرده اما به هيچ وجه نمى داند كه از ركن است و يا از غير ركن، نمازش صحيح است [٢] چه در نماز ملتفت شود چه بعد از نماز.
(مسأله ١٠٠٠): هرگاه شخصى بعد از نماز عصر فهميد كه نماز ظهرش باطل بوده و يا آنكه پيش از نماز عصر فهميد ليكن فراموش كرد و نماز ظهر را اعاده كرد و بعد از نماز بخاطرش آمد، بايد همان نماز ظهر را اعاده كند [٣] ولى اگر عمدا يا جهلا نماز ظهر را اعاده نكرد و نماز عصر را خواند، بعدا بايد هر دو نماز را اعاده كند.
(مسأله ١٠٠١): اگر شخص در نماز عصر باشد و يقين كند كه يك سجده را فراموش كرده ولى نمى داند از اين نماز [٤] است يا از نماز قبلى، بايد نماز را تمام كند و قضاى سجده را بجا آورد و دو سجده سهو نيز بجا آورد.
(مسأله ١٠٠٢): هرگاه شخص نماز احتياط را فراموش كرد و بعد از انجام فعل منافى نماز به نماز بعدى مشغول شد و در بين نماز متوجه اين مطلب