پنجم: شك ميان چهار و پنج اگر بعد از سر داشتن از سجده دوم باشد كه بايد بنا را بر چهار بگذارد و تشهد بخواند و سلام بگويد و بعد از سلام دو سجده سهو بجا آورد، و اگر در حال قيام باشد بايد قيام را بر هم زند و بنشيند و بنا را بر چهار بگذارد و يك ركعت نماز احتياط ايستاده و دو ركعت نشسته بعد از اتمام نماز بجا آورد و دو سجده سهو براى قيام احتياطا [١] بجا آورد، و در اين صورت فرقى نيست ميان آنكه شك در حال قيام باشد يا پيش از استقرار قيام و يا در اثناى قرائت باشد يا پيش از شروع در قرائت و يا بعد از اتمام آن، و يا پيش از ركوع باشد و احوط آن است كه بعد از نماز احتياطا نماز را اعاده كند، و اگر شك در اثناى ركوع باشد يا بعد از ركوع و يا پيش از سجده يا در سجده اول يا ميان دو سجده يا پيش از سر برداشتن از سجده دوم و يا بعد از اتمام ذكر سجده، ظاهر صحت [٢] نماز و لزوم اتمام آن است [٣] و ليكن بعد از فراغ احتياط نمايد به اعاده نمودن نماز و تا بتواند ترك اين احتياط را نكند.
ششم: شك ميان سه و پنج در حال قيام است كه در اين صورت بايد

[١] شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: اگر داخل
تسبيح شده باشد براى آن نيز دو سجده بجا آورد.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: بطلان نماز در اين صورتها بجز صورت اخير خالى از
قوت نيست.
[٣] شيخ انصارى: بطلان (+) نماز در اين صور خالى از قوت (+ +) نيست.
(+) محقق خراسانى: بلكه صحت خالى از قوت نيست.
(+ +) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: مگر در صورت اخيره ليكن
احتياط ترك نشود.