آخر ظهر است يا ركعت اول نماز عصر و يا شك كند كه ركعت سوم نماز مغرب است يا ركعت اول نماز عشا در اين صورت در فرض اول بايد بنا گذارد بر اينكه ركعت آخر از نماز ظهر است و در فرض دوم از ركعت سوم نماز مغرب محسوب مىشود، و در حكم مذكور فرقى ميان آنكه شك در نماز حضرى باشد يا در نماز سفرى باشد، نيست.
(مسأله ٩٦٩): اگر بين ركعت دوم و غير آن، از سه و چهار شك كرد، در صورتى كه در حال قيام و يا در حال ركوع و يا بعد از ركوع و يا پيش از سجده و يا در اثناى سجده اول و يا ميان دو سجده يا پيش از ذكر واجب از سجده دوم باشد در تمام اين صور نمازش باطل است [١] و همچنين است اگر پيش از سر برداشتن و بعد از ذكر واجب باشد [٢] و اگر شك در حال برداشتن سر از سجده دوم يا بعد از آن باشد به تفصيل ذكر مىشود.
(مسأله ٩٧٠): اگر شك ميان دو و پنج و بيشتر از آن باشد نماز باطل است و احوط اتمام [٣] و اعاده است و همچنين شك ميان دو و سه و پنج يا دو و شش يا سه و شش و مانند آنها از آنچه مردد باشد ميان زايد بر پنج و كمتر از آن مبطل نماز است.
(مسأله ٩٧١): شك در نماز چهار ركعتى نيز مبطل است مگر در

[١] محمد باقر شيرازى: بطلان نماز اول الكلام است بلكه همانگونه كه مرحوم آية
الله والد (ره) بيان كرده اند احتمال صحت بسيار قوى است و احوط تمام كردن نماز و
اعاده آن است.
[٢] شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى: احوط اجراى حكم بعد از بلند كردن
سر از سجده و اعاده نماز است.
[٣] محمد باقر شيرازى: در صورتى كه در اتمام نماز احتمال صحت باشد.