(مسأله ٩٥٨): اگر در سجده سهو سه سلام را سهوا گفت اشكالى ندارد اما نبايد آن را عمدا بگويد [١].
(مسأله ٩٥٩): سجده‌هاى سهوى كه احتياطا بايد بجا آورد، بجا آوردن آنها بعد از سلام فورى است.
(مسأله ٩٦٠): حكم سجده سهوى كه احتياطا بايد آن را بجا آورد مثل سجده واجب است كه اگر فراموش كرد بايد هر وقت كه بخاطرش آمد آن را بجا آورد.
(مسأله ٩٦١): در سجده سهو هرگاه شخص شك كند كه سجده اول است يا دوم، بايد آن را سجده اول حساب كند و نماز را تمام كند و احتياطا آن را اعاده كند البته اگر مظنه‌اش به طرفى برود بايد به مظنه [٢] عمل كند و اگر بعد معلوم شود كه سه سجده كرده است اشكالى ندارد [٣].
(مسأله ٩٦٢): هرگاه شخص سجده سهوى را فراموش كرد بايد هرگاه بخاطرش آمد آن را به قصد قربت بجا آورد ليكن بجا آوردن آن فورى مى باشد و قضا محسوب نمى شود.
(مسأله ٩٦٣): در سجده سهو اگر شخص ذكر سجده را فراموش كرد و به خاطرش نيامد بايد آن را برهم بزند و ذكر را تحصيل كند و بعد بجا آورد.

[١] محمد كاظم طباطبائى: اشكالى ندارد.
[٢] محقق خراسانى: عمل به مظنه مشكل است.
محمد كاظم طباطبائى: اعتبار ظن معلوم نيست و اقوى وجوب اعاده نماز
در صورت علم به بجا آوردن سه سجده مى باشد.
[٣] ميرزاى شيرازى: احوط اعاده سجده سهو است.