مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٣٠١

" سجدت لك يا رب تعبدا ورقا لا مستكبرا عن عبادتك ولا مستنكفا ولا متعظما بل أنا عبد ذليل خائف مستجير " و در آن گفتن تكبير در وقت سر گذاشتن و در وقت بلند شدن از سجده، واجب نيست، ليكن در وقت بلند شدن گفتن آن مستحب است.
(مسأله ٩٤٦): در بجا آوردن سجده واجب، نيت شرط است و احوط مقارن بودن آن با وقت خم شدن و سر گذاشتن است، و نيز احوط گذاردن هفت موضع سجده بر زمين يا بر غير آن است هر چند كفايت نمودن گذاردن پيشانى، خالى [١] از قوت نيست.
(مسأله ٩٤٧): محل گذاردن پيشانى بايد از خوردنيها و پوشيدنيهاى متعارف نباشد [٢] بلكه احوط، بودن آن از چيزى است كه سجده نماز بر آن صحيح باشد.
(مسأله ٩٤٨): وجوب سجده در سجده واجب قرآن فورى است و هر گاه عمدا يا سهوا آن را ترك نمود واجب است كه آن را بجا آورد و دانستن آنكه اين سجده ادا است يا قضا، در سجده واجب بى ثمر است زيرا قصد قربت كفايت مىكند [٣] هر چند قضا [٤] بودن خالى از قوت نيست.