مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٢٨٦

الله به طريق الجنة " (يعنى هر كس كه نام من نزد او برده شود و فرستادن صلوات بر من را فراموش كند، خداوند متعال راه بهشت را بر او پنهان خواهد نمود).
٢ - استحباب صلوات در شنيدن نام آن حضرت آيا مختص به ذكر آن حضرت به اسم مبارك " محمد " (ص) است يا در مطلق ذكر نام آن حضرت جارى است؟ ج: احتياط در صلوات در مطلق ذكر نام آن حضرت است، چه ذكر ايشان به اسم مبارك (محمد) باشد و چه به وصفى از اوصاف شريفه آن حضرت باشد و حتى در ضمير راجع به آن حضرت نيز اين حكم جارى است.
٣ - هرگاه نام آن حضرت مكررا برده شود آيا در هر مرتبه فرستادن صلوات بر آن حضرت لازم است يا آنكه يك مرتبه صلوات كفايت مىكند؟ ج: فرستادن صلوات در هر مرتبه مستحب است.
٤ - هرگاه بطور مثال شخصى در تشهد بوده و نام مبارك آن حضرت را بشنود، آيا مىتواند به صلواتى كه در تشهد است براى آن مورد هم اكتفا نمايد يا خير؟ ج: نمى توان به آن اكتفا نمود [١]، زيرا هر يك از اين دو سبب مستقلى مى باشد.
٥ - اگر بطور مثال شخصى در حال قرائت نماز نام مبارك آن حضرت را بشنود، آيا بايد همان آيه را كه مشغول خواندن آن است تمام كند و پس از آن صلوات بفرستد و يا آنكه مىتواند يك يا دو آيه ديگر را بخواند و بعد صلوات بفرستد؟