مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٢٨٠

شد سجده نمى خواهد.
(مسأله ٨٨٦): اگر در سجده دوم نماز يقين كرد كه يك سجده از ركعت پيشين را بجا نياورده است و ركوع اين ركعت را هم بجا نياورده بايد سر را از سجده بردارد و اين يك سجده را سجده ركعت قبل حساب كند [١] و بعد از اتمام نماز احتياطا [٢] بايد نماز را هم اعاده كند و براى هر زيادى، سجده سهو بجا آورد.
(مسأله ٨٨٧): بايد پيشانى را كه ما بين ابرو و جبينين است در حال اختيار بر زمين غير معدنىها و روئيدنىها به منظور سجده رفتن گذاشت و در مورد روئيدنىها بايد از مأكولات انسان نباشد اگر چه در حال مرض از آن استعمال كنند و هر چند كه از پوست [٣] يا مغز ميوه يا ميوه نارس باشد و نيز سجده گاه بايد از غير از پوشيدنى باشد حتى پنبه و كتان كه سجده كردن بر آنها جايز نيست و تفصيل آن گذشت.
(مسأله ٨٨٨): سجده كردن بر كاغذى كه اصل آن از حرير [٤] نباشد جايز است اگر چه رنگين باشد.
(مسأله ٨٨٩): اگر هيچ يك از موارد مذكور كه سجده بر آنها صحيح است ميسر نشود مى توان پيشانى را به منظور سجده بر روى گل گذاشت و در اين صورت اگر گل به پيشانى بچسبد بايد در هر مرتبه آن را پاك كند، و اگر گل هم