مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ٢٦٥

(مسأله ٨٣٠): اگر كسى سلام را به غلط گفت، نمازگزار بايد احتياط جواب او را به طور صحيح بدهد و پس از اتمام نماز آن را اعاده كند [١] و اگر وقت تنگ باشد بايد نماز را احتياطا قضا كند.
(مسأله ٨٣١): اگر شخصى صدايى شنيد به خيال آنكه سلام كرده اند و شخص ديگرى جواب او را داد، بر اين شخص لازم نيست جواب سلام شخص دوم را بدهد.
(مسأله ٨٣٢): اگر دو نفر همراه هم به يكديگر سلام كردند بر هر دو واجب است جواب سلام يكديگر را بدهند.
(مسأله ٨٣٣): هرگاه شخص سلامى را نشنيد و يا شنيد ولى نفهميد كه بر او سلام كرده اند يا بر غير او، جواب آن بر او واجب نيست.
(مسأله ٨٣٤): اگر طفلى به نمازگزار سلام كرد و نمازگزار شك دارد كه طفل مميز بوده يا خير، جواب سلامش بر او واجب نيست.
(مسأله ٨٣٥): اگر شخصى نداند كه سلام كننده به چه صيغه‌اى سلام كرد و آيا صحيح بوده و يا غلط، اگر با لفظ " سلام عليكم " جوابش را بدهد اشكالى ندارد.
(مسأله ٨٣٦): اگر كسى سلام كرد و گذشت و شخصى به صورتى به او جواب داد كه اگر حاضر بود مى شنيد كفايت مىكند [٢] و اگر جواب سلام را