احوط خواندن يك مرتبه استغفار در آخر آن است.
(مسأله ٧٧٠): كسى كه خواندن حمد را در دو ركعت اول فراموش كرده باشد احتياط آن است كه آن را در دو ركعت آخر بخواند و ليكن لازم نيست، و گفتن تسبيحات اربعه در ركعت سوم و چهارم افضل [١] از سوره حمد است چه براى امام و چه براى مأموم و چه براى منفرد.
(مسأله ٧٧١): در دو ركعت آخر، سوره وجود ندارد و همچنين بر فرض اختيار تسبيحات اربعه، بسمله نيز نيست و بلكه هرگاه به قصد وجوب بگويد حرام است [٢]، و تسبيحات اربعه را بايد به ترتيبى كه گذشت بخواند، و اگر شروع به تسبيحات اربعه نمود و تمام نكرده بخواهد برگردد و حمد را بخواند جايز است و احوط ترك است [٣].
(مسأله ٧٧٢): اگر شك در عدد تسبيحات كند بايد بنا را بر كمتر بگذارد.
(مسأله ٧٧٣): جايز نيست در يك ركعت مقدارى از سوره حمد و مقدارى هم از تسبيحات را بخواند و اگر در ركعتى حمد و در ديگرى تسبيحات را بخواند اشكالى ندارد و احوط ترك آن است.
(مسأله ٧٧٤) خواندن يك سوره تمام در نماز دو ركعتى فريضه واجب است و نيز خواندن آن در هر يك از دو ركعت اول نماز چهار ركعتى و سه ركعتى، با وسعت وقت و داشتن اختيار و امكان ياد گرفتن واجب مى باشد.

[١] محقق خراسانى: در اطلاق افضليت تأمل است.
[٢] شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى: با قصد جزئيت مبطل نماز است.
[٣] شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى: بلكه خالى از قوت نيست.