همچنين بايد بسمله (بسم الله الرحمن الرحيم) را در اول سوره حمد بخوانند و همچنين است در باقى سوره‌هاى قرآن به غير از سوره برائت.
(مسأله ٧٦٣): اگر اخلال به كلمه‌اى نمايد اعاده آنچه پيش از آن خوانده شده واجب نيست بلكه اداى همان كلمه [١] كفايت مىكند به خلاف آنكه اگر اخلال به جزء كلمه نمايد كه بايد در اين صورت فقط كلمه را اعاده كند.
(مسأله ٧٦٤): در قرائت بايد مراعات حركات و سكنات اعرابى را بنمايد البته هرگاه وقف ننمايد، و احوط مراعات مد متصل و ادغام صغير و مد لازم است، ليكن وجوب اينها و غير اينها از آنچه در نزد قراء لازم است مشكل است و ظاهر اين است كه واجب نيست [٢] مگر ادغام در كلمه واحده و آنچه در لغت عربى واجب مىشود.
(مسأله ٧٦٥): احوط ترك وصل نمودن به سكون است [٣] بلكه هر جايى كه وقف مىكند بايد به مقدار نفس كشيدن فاصله بياندازد هر چند لزوم آن نيز مشكل است.
(مسأله ٧٦٦): اگر كسى نتواند تمام حمد را ياد بگيرد و يا ممكن نباشد و يا وقت تنگ باشد بايد نماز را در صورت امكان به جماعت بخواند، و اگر ممكن نباشد احوط [٤] آن است كه كسى را در خواندن نماز متابعت نمايد و

[١] شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى: مگر آنكه شدت اتصال به ما قبل خود
داشته باشد مانند " مالك يوم الدين " و " غير المغضوب عليهم ".
[٢] شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى: حكم به عدم وجوب در ادغام و مد لازم
مشكل است، پس احتياط مطلوب است.
[٣] شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى: و همچنين وقف به حركت.
محمد باقر شيرازى: اقرب جواز وصل به سكون و عدم جواز وقف به حركت
است خصوصا در جاهايى كه كيفيت وقف فرق مىكند.
[٤] محمد كاظم طباطبائى: بلكه خالى از قوت نيست.