فرادى بخواند، چه اين شخص از آنها دور باشد و چه نزديك به آنها باشد و چه عرفا يك مجلس حساب شود و چه حساب نشود و چه شخص پشت سر آنها باشد و يا در دو طرف آنها، در تمام اين صور نبايد اذان و اقامه بگويد هر چند امام جماعت را هم نشناسد.
(مسأله ٧٣٤): سقوط اذان و اقامه‌اى كه در مسجد ساقط است از باب عزيمت (وجوب) است [١] اما در مسجدى كه چند جماعت پشت سر هم خوانده مىشود و امام راتبى ندارد گفتن آن براى جماعت اشكالى ندارد [٢].
(مسأله ٧٣٥): اگر هنوز امام جماعت نماز قضا را تمام نكرده باشد و ديگرى براى نماز بعد اقامه بگويد اشكالى ندارد.
(مسأله ٧٣٦): اگر چند نفر با هم مشغول گفتن اذان نماز شوند اشكالى ندارد [٣].
(مسأله ٧٣٧): بايد ما بين اذان و اقامه نماز موالات موجود باشد و همچنين در اجزاى تسبيحات حضرت فاطمه زهرا (س) نيز موالات لازم است ولى لازم نيست كه امام صداى مؤذن را بشنود.
(مسأله ٧٣٨): پشت بام مسجد مادامى كه صدق وحدت مجلس در آن بشود، اذان و اقامه در آن ساقط است.

[١] محمد كاظم طباطبائى: اقوى رخصت سقوط است چنان كه گذشت و نيز اقوى
عدم فرق ميان امام راتب و غير راتب است.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: در هر دو حكم اين مسأله محل اشكال
است.
[٣] محمد باقر شيرازى: بلكه استحباب آن هم قوى است.