(مسأله ٧٢٧): بايد اذان و اقامه به عربى و با حروف صحيح گفته شود و بايد در آن ترتيب و موالات رعايت شود و همچنين ادامه داشتن نيت تا آخر آنها معتبر است و تعيين نمازى كه براى آن اذان و اقامه گفته مىشود و نيز دارا بودن عقل و ايمان و اسلام نيز شرط است.
(مسأله ٧٢٨): اذان و اقامه بايد بعد از دخول وقت نماز گفته شود و همچنين بايستى اذان مقدم بر اقامه باشد و از طرفى اقامه مى بايد متصل به نماز باشد و اما در اذان اعلامى اتصال به نماز معتبر نيست.
(مسأله ٧٢٩): در اذان اعلامى صبح جايز است [١] كه آن را قبل از دخول وقت صبح بگويند و در غير اذان اعلامى صبح تقديم اذان بر دخول وقت جايز نيست.
(مسأله ٧٣٠): تأخير اذان از اول وقت جايز نيست و از طرفى نيز قصد قربت در آن معتبر نمى باشد مگر در اذان نماز كه نيت در آن معتبر است.
(مسأله ٧٣١): اجرت گرفتن براى گفتن اذان اعلامى جايز است [٢] هر چند احوط اجرت نگرفتن و با نيت قصد قربت بودن، است.

[١] محمد باقر شيرازى: جواز اذان قبل از صبح اگر چه مشهور است ليكن مشكل
است و اقرب عدم جواز است.
[٢] محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى: محل اشكال است، ولى اگر از
بيت المال باشد جايز است.