بسته باشد اشكالى ندارد، اما اگر دستمال حرير به گردن بسته باشد احتياط دارد ولى در كمربند و بند زير جامه به هر مقدار كه به كار برده شده باشد مبطل نماز است [١].
(مسأله ٦٧٣): اگر زن با پيراهن نازكى مانند كتان نماز بخواند و رنگ بدن او معلوم نباشد اشكالى ندارد.
(مسأله ٦٧٤): حايل ميان مردان و زنان كه سايه ايشان در آن نمايان باشد و يا سوراخ غير فاحش داشته باشد يا آنكه باد آن را پس ببرد و باز به جاى خود برگرداند، در همه اين صور اشكالى ندارد [٢].
(مسأله ٦٧٥) اگر شخص در بين نماز علم پيدا كرد كه نجاست لباس او پيش از نماز بوده، با وسعت وقت بايد نمازش را قطع كند و اگر در بين نماز نجاست بوجود آمده باشد در صورت عدم تنافى با فعل نماز، بايد آن را از خود دور كند و اگر نمى تواند بايد نماز خود را قطع كند، و در ضيق وقت بايد به صورت مذكور نمازش را تمام كند، و اگر بعد از اتمام نماز عالم به حصول نجاست شود نمازش صحيح است و اولى اعاده آن در وسعت وقت مى باشد.
(مسأله ٦٧٦): فرش زير مريض حكم لحاف رويش را ندارد و بايد پاك باشد.
(مسأله ٦٧٧): خواندن نماز با لباس نجس از مربيه طفل [٣] با قدرت

[١] محقق خراسانى: بنابر احتياط.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: خالى از تأمل نيست.
[٣] محمد باقر شيرازى: با قدرت بر شستن، بيش از يك مرتبه واجب نيست و
اما با قدرت بر اجاره يا عاريه و امثال آن ميزان متعارف و عدم مشقت است كه
آن هم به حسب بلاد و زمانها مختلف است.