شود خواندن نماز با آن صحيح نيست و اما اگر مثل رطوبت و مو در لباس نمازگزار مشتبه به حرام گوشت باشد اشكالى ندارد ولى نماز خواندن با پوست سمور جايز نيست.
(مسأله ٦٦٦): شك در غصبى بودن محمول يا لباس نمازگزار اعتبارى ندارد.
(مسأله ٦٦٧) دستمال روى قروح و جروح كه به خون آلوده مىشود حكم اطراف زخم را داشته و نمازگزار بايد مانند آن عمل كند.
(مسأله ٦٦٨) اگر بطور مثال در لباس حريرى (ابريشم) به ميزان يك دهم از غير حرير بافته باشند استعمال آن لباس براى مرد اشكالى ندارد و اگر نمى دانست كه حرير خالص است و يا آنكه فكر مى كرد كه با غير حرير مخلوط است، بعد از علم به آن، نماز گذشته‌اش صحيح است [١].
(مسأله ٦٦٩): اولى در دستمالى كه از حرير بوده و روى زخم باشد اجتناب نمودن است.
(مسأله ٦٧٠): پوشيدن لباس سياه براى نماز كراهت دارد.
(مسأله ٦٧١): اگر لباس مرد منحصر به لباس طلاباف يا حرير باشد، بايد عريانا نماز بخواند البته در صورت قدرت و امكان.
(مسأله ٦٧٢): اگر وصله حرير در لباس مرد پهن تر از چهار انگشت [٢] باشد نماز او احتياط دارد [٣] ولى اگر جلد دعا باشد و در دست

[١] محمد كاظم طباطبائى: اگر چه احوط اعاده است.
[٢] ميرزاى شيرازى: در تحديد مقدار وصله و همچنين سجاف رجوع به غير نمايد.
[٣] محمد كاظم طباطبائى: اقوى با صدق وصله جواز است چنان كه در سجاف
گذشت.