(مسأله ٦٥٨): اجزاى حيوان كه شخص در مأكول اللحم بودن و مأكول اللحم نبودن آنها شك دارد مانند مو [١] و استخوان آن، نماز خواندن با آنها صحيح است.
(مسأله ٦٥٩): خواندن نماز با وجود نجاست آدمى به جوراب در پاى نمازگزار، مانند نجاست حيوان حلال گوشت، صحيح است.
(مسأله ٦٦٠): اجتناب نمودن از اجزاى آدمى غير خود همراه نمازگزار مستحب است و اگر در مودار [٢] همراه نمازگزار باشد اشكالى ندارد.
(مسأله ٦٦١): زن عريان اگر مو يا بدنش پوشيده نشده باشد و تنها زير چادر پنهان باشد و فقط به اين صورت از نامحرم محفوظ شده باشد، اگر وقتى كه به ركوع و سجود مى رود چادر او مانند خيمه گشته و از بدنش دور باشد، نمازش باطل است، مگر آنكه آن چادر را مثل لباس خود قرار دهد.
(مسأله ٦٦٢): اگر شخصى در بين نماز بفهمد كه لباسش غصبى است اگر مىتواند بدون انجام عمل منافى نماز آن را از خود دور كند بايد دور نمايد و نماز را تمام كند و اگر نمى تواند از خود دور كند و يا كشف عورتش مىشود، اگر در وسعت وقت باشد بايد نماز را قطع كند و اما در صورت ضيق اگر

[١] ميرزاى شيرازى: اگر صدق نماز در آن نكند (+)، والا مشكل است ليكن
ظاهر اين است كه موى مشكوكى كه بر لباس باشد موجب بطلان نماز نيست.
[٢] محمد باقر شيرازى: ظاهر امر اين است كه ذكر در مودار بنابر آن است كه
موى داخل آن از موهاى انسان باشد و اين هم بنابر موازين علمى ثابت نيست.
(+) محقق خراسانى: بلكه اگر صدق بكند نيز اشكالى ندارد.