فرقى در حنوط كردن ما بين مرد و زن و خنثى و صغير و كبير نيست، ليكن وجوب آن مخصوص به ميتى است كه محرم نباشد، و اگر ميت محرم باشد مطلقا نبايد بوى خوش نزديك او ببرند چه از كافور باشد و چه از غير كافور، و چه در تحنيط بادش و چه در تغسيل.
(مسأله ٥٢٤): تكفين و ستر عورت به متنجس و چيزهايى كه در حال اختيار جايز نبود، در حال تعذر جايز است مگر در غصبى و پوست ميته.
(مسأله ٥٢٥): كفن مملوك با مالك است مگر چيزى از او آزاد باشد كه در اين صورت به مقدار ملكيت بر عهده مولى مى باشد نه زايد بر آن.
(مسأله ٥٢٦): مخلوط كردن تربت امام حسين (ع) با حنوط مستحب است به شرطى كه به جايى كه هتك حرمت مىشود نريزند.
(مسأله ٥٢٧): قرار دادن جريدتين با ميت مستحب مؤكد است كه البته بايد تر باشد، و روايت است كه مادامى كه تر باشد ميت را عذاب نمى كنند و خوب است كه از درخت خرما [١] و انار و بيد و مانند اينها باشد و شهادتين را با تربت بر روى آنها بنويسند.
(مسأله ٥٢٨): حمل ميت بر چهارپايان جايز است خصوصا هنگامى كه مسافت دور باشد، و يا در نقل آن بر حاملين او مشقتى باشد.
(مسأله ٥٢٩): دفن نمودن دو ميت در يك قبر كراهت دارد اگر چه با يكديگر نامحرم هم نباشند.

[١] محمد كاظم طباطبائى: بودن آن از خرما با امكان آن متعين است و در غير
اين صورت اولى تقديم سدر است و بعد از آن چوب بيد و يا چوب انار و اگر
هيچ يك ممكن نبود هر چوب ترى كفايت مىكند.