كفايت اخير است، و همچنين است اگر بر ميت از به هم ريختن پوست يا گوشت آن بسبب غسل دادن بترسند، مانند آنكه سوخته باشد يا آبله داشته باشد، كه در اين صورت بايد او را يك بار تيمم دهند و احوط [١] سه تيمم است چنان كه گذشت.
(مسأله ٥٠٠): تيمم را بايد به دست خود انجام داد نه بدست ميت، و احوط [٢] مباح بودن مكان غسل و تيمم است.
(مسأله ٥٠١): هرگاه طفل در شكم زن ميته زنده باشد و نتوان او را بيرون آورد، بايد پهلوى چپ [٣] او را بشكافند و او را بيرون آورند، و بعد از بيرون آوردن، اگر محل را بدوزند [٤] و بعد دفن كنند بهتر است ولى اگر شك در حيات طفل داشته باشند شكافتن پهلوى او حرام است [٥] و واجب است [٦] صبر كنند تا وضعيت طفل معلوم شود.
(مسأله ٥٠٢): مخلوط كردن سدر و كافور در آب، بايد به مقدارى باشد كه از نظر زيادى آب را مضاف نكند و از نظر كمى به مقدار مسمى كافى است.

[١] ميرزاى شيرازى: اين احتياط به صورت مذكور در حاشيه ترك نشود.
[٢] ميرزاى شيرازى: بلكه اقوى.
[٣] محمد باقر شيرازى: يا به طرق امروزى اگر چه از پهلوى چپ نباشد.
[٤] محمد باقر شيرازى: دوختن احوط است بلكه اگر سبب طهارت كفن و سائر
بدن باشد لازم است.
[٥] محمد باقر شيرازى: اگر حياتش محقق بود و شك در بقائش باشد، حرمت آن
معلوم نيست و بلكه احوط شكافتن است.
[٦] محمد باقر شيرازى: نظر پزشك متخصص خصوصا اگر متعدد باشند حجت
است و البته احوط حصول علم است.