مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ١٥٣

است و همچنين است در سنگ آسياب و سنگ آتش و امثال آن [١].
(مسأله ٤٦٧): در تيمم بدل از وضو يا غسل بنابر احتياط بايستى دو مرتبه دست را بر زمين زد، مرتبه اول براى پيشانى و جبينين و ابروها و پشت دستها و مرتبه دوم فقط براى دستها.
(مسأله ٤٦٨): هرگاه يك دست شخصى عاجز باشد، بايد براى تيمم دست عاجز معين بگيرد [٢] و اگر ميسر نشد، با يك دست تيمم كند و اگر از هر دو دست عاجز باشد و اگر معين هم نتواند بگيرد، بايد با ذراع تيمم بگيرد و اگر از آن هم عاجز باشد بايد پيشانيش را بر زمين بكشد.
(مسأله ٤٦٩): هرگاه اسباب وضو يا تيمم مانند خاك و امثال آن موجود نباشد، حتى برفى كه بوسيله آن اقل غسل حاصل شود، بايد براى وضو، موضع وضو را با برف مسح كند [٣]، و اولى اين است كه يك تيمم بر برف نيز بنمايد و نماز را بخواند و بعد نماز را قضا نمايد.
(مسأله ٤٧٠): هرگاه كسى را به ناحق در مكان غصبى زندان [٤] كرده