واجب و مستحب، و يوميه و غير يوميه نيست.
(مسأله ٤٤٠): اگر كسى با تيمم صحيح نماز بخواند اعاده نمودن نماز بر او واجب نيست چه در حضر باشد و چه در سفر باشد، چه در وقت باشد و چه در خارج وقت، متعمد بر جنابت باشد يا نباشد، عالم به نبودن آب در صورت تعمد بر جنابت باشد يا نباشد، تيمم براى نمازى باشد كه در آن متعذر از ازاله نجاست غير معفو از لباس باشد يا متعذر نباشد، و همچنين است حكم بدن.
(مسأله ٤٤١): اگر تيمم براى فريضه حاضر نمود، بعد از آن نيز مىتواند در اول وقت داخل در فريضه ديگر شود و انتظار كشيدن تا آخر وقت واجب نيست.
(مسأله ٤٤٢): اگر بر ذمه شخصى نماز قضا باشد مىتواند تيمم نمايد و هر وقت كه اراده نمود مىتواند تيمم كرده و نماز را بجا آورد [١].
(مسأله ٤٤٣): جايز است با يك تيمم نمازهاى بسيارى را بجا آورد.
(مسأله ٤٤٤): اگر مكلف پيش از شروع نماز آب بيابد و استعمال نمودن آن براى او ممكن باشد و به مقدار استعمال نمودن آب فرصت داشته باشد تيمم او باطل مىشود، و اگر در اثناى نماز آب بيايد تيمم او باطل نمى شود [٢] هر چند به مقدار استعمال آب فرصت داشته باشد، و احوط در اين صورت تمام نمودن نماز و قضا يا اعاده نمودن آن است [٣].
(مسأله ٤٤٥): بايد دانست آنچه در جواز تيمم ذكر شد، در صورت

[١] محمد باقر شيرازى: اگر بر حسب اسباب عادى و ظاهرى سلامتى باقى است
جواز و كفايت مشكل است بلكه اقرب عدم جواز است.
[٢] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: استيناف قبل از ركوع خالى از قوت نيست.
[٣] ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى: اين احتياط ترك نشود.