مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ١٤٣
خواند، نمازش صحيح است.
(مسأله ٤٢١): براى تيمم نمودن مى توان به خاك خالص تيمم نمود و اگر قدرت بر خاك خالص نباشد تيمم نمودن بر رمل (شن) و سنگ و غبار لباس و يا نمد و يال اسب [١] و امثال آن بى اشكال است.
(مسأله ٤٢٢): هرگاه براى تيمم هيچ يك از موارد مذكوره در مسأله قبل ميسر نشد مگر سنگ، در اين صورت تيمم بر آن اشكالى ندارد، و اگر ميسر نشود از آنها جز سنگ و غبار لباس وجل و يال حيوان يا يكى از آنها، احوط [٢] جمع نمودن ميان تيمم به غبار و سنگ است و در اختيار نمودن غبار لباس وجل و يال حيوان مخير است.
(مسأله ٤٢٣): معتبر در غبار لباس وجل و يال حيوان جمع كردن غبار است به سبب تكاندن و امثال آن و اگر در آنها غبارى وجود نداشته باشد نمى تواند به آنها تيمم كند و همچنين است هرگاه غبار ناشى از خاكستر باشد.
(مسأله ٤٢٤): هرگاه تيمم به هيچ يك از موارد مذكور ميسر نشود و به
= محمد كاظم طباطبائى: اگر به مصادفه عدم آب با فرض حصول قصد قربت
معلوم شود صحت آن خالى از قوت نيست.
محمد باقر شيرازى: صحت در اين صورت و نيز در صورتى كه مصادف با
بودن آب در واقع باشد خالى از اشكال نيست و در صورت شك و معذور نبودن در
فحص و جستجو بر مبناى تجرى مترتب است كه بيان آن در جاى ديگرى است.
[١] محمد باقر شيرازى: به ترتيب.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: ليكن اقوى كفايت تيمم بر سنگ است.
محمد باقر شيرازى: ليكن اقوى كفايت تيمم بر سنگ است اگر از سنگهاى
معدنى مانند مرمر و امثال آن نباشد.