مجمع الرسائل - نجفی، محمد حسن - الصفحة ١٣٠

حشفه [١] در قبل زن از براى زن و مرد و همچنين در دبر زن [٢] و پسر: دوم خروج منى، در هر صورت كه باشد، چه خروج منى در خواب باشد يا در بيدارى، چه به جماع باشد و چه به غير جماع، با اختيار باشد و يا با اكراه، زياد باشد يا مقدار كمى باشد هر چند به مقدار ذره‌اى باشد [٣] كه به محض خروج، غسل بر انسان واجب مىشود.
(مسأله ٣٧٣): به محض حركت كردن منى از محل خود تا زمانى كه بيرون نيايد غسل بر انسان واجب نمى شود و اگر شك در بيرون آمدن منى كند نيز موجب غسل نمى شود و همچنين هرگاه خواب بيند كه محتلم شده و بعد از بيدار شدن اثرى ظاهر نباشد موجب غسل نمى شود.
(مسأله ٣٧٤): اگر از زن بعد از غسل منى مرد بيرون بيايد غسل بر او واجب نمى شود چنانچه اگر شك كند كه منى خود او است يا منى مرد و يا آنكه مظنه حاصل كند كه همراه با منى مرد است غسل بر او واجب نمى شود و همچنين اگر نداند كه از مرد است يا از خود او باز هم چيزى بر او لازم نيست، به خلاف آن كه علم حاصل كند به آنكه منى از خود او است و يا مخلوط با منى مرد است كه در اين صورت اعاده غسل بر او واجب مىشود.
(مسأله ٣٧٥): هرگاه مردى كه مريض نباشد و رطوبتى را از خود ببيند