كرده ولى وضوى او باطل نيست [١].
(مسأله ٣٣٥): براى مسح پا، مى توان به هر يك از انگشت‌هاى پا مسح نمود هر چند انگشت كوچك باشد.
(مسأله ٣٣٦): هرگاه شخص در حال تقيه پنهانى وضوى صحيح بگيرد در صورتى كه بعد از آن وقت و يا در آن وقت ضررى بر آن مترتب نشود [٢]، وضوى او صحيح است.
(مسأله ٣٣٧): شخصى كه متصلا از او بول مىچكد بايد براى هر نمازى وضو بگيرد و با عجله مشغول به نماز شود و واجب است خود را به چيزى مانند كيسه حفظ كند تا بول از آنجا به جاى ديگر تجاوز نكند و اگر در اثر اين عمل متضرر شود عمل فوق واجب نيست، و در صورت وجوب عمل، تبديل آن براى هر نماز واجب نيست [٣] اگر چه احوط است ولى اگر بولش در وقت معينى قطع مىشود بايد در آن وقت بجا آورد و اگر اقل واجب [٤] نماز ممكن شود بايد يك نماز به اقل واجب بخواند و بعد يك نماز ديگر احتياطا بخواند و هر جا كه بولش خارج شود بايد دوباره وضو بگيرد و نماز را از همانجا ادامه دهد و تمام كند البته اگر موجب عسر و حرج نشود، و حكم مبطون نيز مانند حكم شخص فوق است.

[١] محمد باقر شيرازى: در صورت منحصر نبودن به آن مكان والا باطل است و
تكليف تيمم است بلكه اگر وضو نيز سبب براى ديدن نامحرم باشد.
[٢] محمد كاظم طباطبائى: يعنى خوف ضرر نداشته باشد.
[٣] محمد باقر شيرازى: بلكه حرام است.
[٤] ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى: مراد از اقل واجب، نمازى است كه
اضطرار موجب تخفيف آن شده است.