پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٠ - ١ چرا اموال بيت المال به طور مساوى تقسيم مىشود؟

يكسان بودند؛ ولى تبعيضها از زمان عمر- به شهادت تواريخ معتبر- آغاز شد و در زمان عثمان به اوج خود رسيد و ٢٢ سال براين منوال گذشت و تدريجا اين عمل ناپسند به صورت سنّتى درآمد.

در اينجا رشته سخن را به دست ابن ابى الحديد مى‌سپاريم كه نكات جالبى را با تكيه بر تواريخ و روايات، در اين زمينه بيان كرده و پرده از روى بسيارى از اسرار دوران خلفا و حكومت اميرمؤمنان على عليه السّلام برداشته است. او در اين زمينه گفتار مفصّلى دارد كه خلاصه‌اش چنين است:

«امام عليه السّلام در روز دوم خلافت خويش منبر رفت و اعلام كرد راه و رسم من همان روش پيغمبر است.

هيچ‌كس بر ديگرى برترى ندارد و اگر سابقه و كوشش بيشترى در اسلام داشته باشد پاداش او در قيامت با خداست. وى اضافه كرد: فردا كسى نگويد فرزند ابو طالب ما را از حقوق خود محروم كرد، زيرا همه بنده خدايند، و بيت المال مال خداست و به طور مساوى بين همه تقسيم مى‌شود، فردا همه حاضر شوند تا اموالى كه موجود است بين آنها تقسيم گردد. عرب را بر عجم امتيازى نيست.

امام عليه السّلام فرداى آن روز به «عبيد اللّه ابن ابى رافع» كاتب خويش، دستور داد از مهاجران شروع كند. سپس به انصار و ساير مسلمانان هركدام سه دينار بدهد.

از اين تقسيم جز «طلحه»، «زبير»، «عبد اللّه بن عمر»، «سعيد بن عاص» و «مروان حكم» كسى سرباز نزد، عبيد اللّه جريان را به امام عليه السّلام گزارش داد.

هنگامى كه مردم در مسجد بودند اين گروه در گوشه‌اى از مسجد كنار يكديگر نشستند و باهم آهسته صحبت كردند پس از آن «وليد بن عقبه» نزد امام عليه السّلام آمد و گفت تو در روز «بدر» بستگان نزديك ما را كشتى، امّا امروز ما با تو بيعت مى‌كنيم به شرط اينكه همان مقدار كه زمان عثمان به ما پرداخت مى‌شد