پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٩ - شرح و تفسير از او رحمت و از تو عصيان؟!

كارى كه هيچ وجدانى اجازه آن را نمى‌دهد.

اين همان چيزى است كه در دعاى پرمحتواى افتتاح در ماه مبارك رمضان مى‌خوانيم: «يا ربّ، إنّك تدعونى فأولّى عنك، و تتحبّب الىّ فاتبغّض اليك، و تتودّد الىّ فلا اقبل منك، كانّ لى التّطوّل عليك، فلم يمنعك ذلك من الرّحمة لى و الإحسان الىّ، و التّفضّل علىّ بجودك و كرمك؛ پروردگارا! تو مرا فرامى‌خوانى ولى من از تو روى مى‌گردانم، تو به من محبّت مى‌كنى؛ ولى من با تو دشمنى مى‌ورزم، تو به من دوستى مى‌كنى؛ ولى من پذيرا نمى‌شوم، گويا منّتى بر تو دارم؛ ولى اين احوال تو را از رحمت و احسان و تفضّل به جود و كرمت نسبت به من باز نمى‌دارد».

در ادامه مى‌افزايد: «بزرگ و بلند مرتبه است خدايى كه با آن‌همه قدرت و قوت، اين‌قدر كريم است؛ ولى تو با اين حقارت و ضعف اين اندازه بر معصيت او جسور هستى در حالى كه در پناه پرده‌پوشى او قرار دارى و در فراخناى فضل و رحمتش در حركت هستى»؛ (فتعالى من قويّ ما أكرمه! و تواضعت من ضعيف ما أجرأك على معصيته! و أنت في كنف‌ [١] ستره مقيم، و في سعة فضله متقلّب!).

اشاره به اينكه افراد قوى و نيرومند اگر راه خشونت را پيش گيرند جاى تعجّب نيست. تعجب در اين است كه فرد ضعيف و زبون و ناتوانى در اين راه گام نهد؛ ولى خداوند با آن‌همه قدرت و عظمت نهايت محبّت را دارد و اين انسان با اين همه ضعف و ناتوانى، اين‌همه جرأت و جسارت بر معصيت از خود نشان مى‌دهد در حالى كه لحظه‌اى فضل و رحمت الهى از او قطع نمى‌شود و اين به راستى عجيب است!

سپس مى‌افزايد: « (با اين همه نافرمانى) تو را از فضل خويش باز نداشته و پرده گناهانت را ندريده است، بلكه حتى يك چشم برهم زدن از لطف او دور نشده‌اى، يا در نعمتى قرار دارى كه براى تو فراهم ساخته و يا در گناهى كه پرده‌

[١]. «كنف» از ريشه «كنف» بر وزن «حرف» به معناى محفوظ داشتن است.