پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٩ - نكته نياز به راهنما در پيمودن مقامات معنوى

مشورت كامل استادى را براى خود برگزينند.

اين نكته نيز شايان ذكر است كه بعضى معتقدند اگر استادى لازم باشد در ابتداى راه لازم است امّا هنگامى كه رهروان در مسير قرار گرفتند ديگر نيازى به استاد خصوصى نيست بلكه از تعليمات عمومى كتاب و سنّت مى‌توان در اين راه بهره گرفت.

البتّه از روايات و تواريخ اسلامى استفاده مى‌شود كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله و امامان معصوم عليهم السّلام اصحاب خاصى داشتند كه محرّم راز و حاملان اسرار آنها بودند مانند على عليه السّلام نسبت به پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و «كميل» ها و «اصبغ بن نباته» ها و «ميثم» و «رشيد هجرى» ها و همچنين ساير امامان؛ ولى اين موضوع ارتباطى با مسئله استاد و شاگرد در امر سير و سلوك ندارد كه هر روز استاد دستور تازه‌اى براى پيمودن راه تعيين كند و هريك از شاگردان دستور خاصّ خودش را داشته باشد، بلكه آنها همان‌گونه كه گفته شد صاحبان اسرار و حاملان علوم معصومان عليهم السّلام بودند، علومى كه همگان استعداد درك يا حفظ آن را نداشتند.

در هر حال شكّى نيست كه وجود استاد پرتجربه و دليل راه كه انسان بتواند از اطّلاعات و تجارب او در پيمودن مقامات معنوى استفاده كند، استادى كه از هر نظر مورد اعتماد و اطمينان باشد بسيار خوب و مغتنم است؛ ولى چنان نيست كه انسان نتواند با استفاده از دستورات كلّى كه در كتاب و سنّت و تاريخ زندگى پيشوايان اسلام آمده اين راه را طى كند. مهم آن است كه انسان عزم و اراده قوى براى پيمودن اين راه داشته باشد وگرنه مسير واضح و آشكار است. اگر توكّل بر خدا باشد او هم حمايت و راهنمايى مى‌كند.

در پايان بار ديگر تأكيد مى‌كنيم كه افراد زيادى از سودجويان و هوس‌بازان يا افراد غافل و گمراه به استناد اين مسئله بسيارى از جوانان را به گمراهى كشانده يا آنها را مورد سوء استفاده قرار داده‌اند. از اين شياطين كه در لباس انسان يا پير