پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٨ - نكته دنياى ممدوح و مذموم

«عَلَيْها يَظْهَرُونَ وَ لِبُيُوتِهِمْ أَبْواباً وَ سُرُراً عَلَيْها يَتَّكِؤُنَ» [١]

هرگاه اين آيات و روايات را در برابر هم بچينيم اين سؤال پديدار مى‌شود كه اگر دنيا اين‌همه خوبى دارد، پس چرا اين‌همه بد است و اگر اين همه بدى دارد، پس چرا خوب است؟

پاسخ اين سؤال در يك جمله نهفته است و آن اينكه اين تفاوت نتيجه اختلاف زاويه‌هاى ديد است.

ظاهربينان و دنياپرستان كه ديدشان كوتاه و نظرشان سطحى است تنها زرق و برق آن را مى‌بينند و زخارف و زينتهاى زودگذرش را و به آن دل مى‌بندند. دنيا براى اين گروه، فوق العاده خطرناك است و از آنجايى كه گاه اكثريت مردم را اين گروه تشكيل مى‌دهند، آيات و روايات در نكوهش دنيا بسيار بيشتر است، لذا خداوند به همه انسانها هشدار مى‌دهد كه بيدار باشيد كه دنيا شما را نفريبد و شيطان شما را فريب ندهد «فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ» [٢] جالب اينكه در اين آيه دنيا فريبنده هم رديف شيطان فريبكار شمرده شده است (زيرا منظور از غرور در اين آيه همان شيطان است).

ولى بيداردلان آگاه و مؤمنان عاقل و فرزانه كه با ديده تيزبين خود به باطن دنيا مى‌نگرند و آغاز و انجامش را با يك مطالعه عميق مى‌بينند تاريخ پيشينيان را در نظر خود مجسّم مى‌كنند و سرنوشت فراعنه و كسراها و عمالقه و ابناى عمالقه را مدّنظر قرار مى‌دهند پيامهاى مواعظ دوستانه دنيا را با گوش جان مى‌شنوند و درسهاى لازم را از آن فرامى‌گيرند؛ دنيا را به دانشگاهى تبديل مى‌كنند براى كسب معارف الهيه و تجارت خانه‌اى براى برگرفتن زاد و توشه و معبد باشكوهى براى معراج به سوى خدا.

[١]. زخرف، آيه ٣٣- ٣٥.

[٢]. فاطر، آيه ٥.