يك كابينه با شانزده وزير، وى را در اداره كشور، مدد مى‌رساند. رياست دولت با نخست وزير است، وى از سوى امير منصوب مى‌شود. قوه قضائيه براساس قانون اساسى، مستقل از قواى ديگر است، ولى عملًا تابع دولت است. دادگاه‌هاى بحرين به دو بخش مدنى و شرعى و دادگاه شرعى هم به دو بخش شيعى و سنى تقسيم مى‌شود كه احوالات شخصى شيعيان و اهل تسنن را به طور مجزا رسيدگى مى‌كند.
بحرين كوچك‌ترين كشور حوزه خليج فارس است كه به علت كمى جمعيت، وسعت كم، موقعيت جزيره‌اى، اجبارى نبودن خدمت نظام وظيفه، از ساختار ضعيف نظامى و از توان اندك جنگى برخوردار است. بحرين براى مقابله با جنبش‌هاى داخلى و تهديدات خارجى به تقويت كمى و كيفى ارتش پرداخته، امّا با وجود اين، ارتش آن كشور در مواجهه با خطرات برون‌مرزى، ناتوان است؛ زيرا، تعداد نفرات ارتش ٧٠٠، ١٠ نفر است كه به ترتيب ٥٠٠، ٨، ٥٠٠، ١ و ٧٠٠ نفر آن در نيروى زمينى، هوايى و دريايى خدمت مى‌كنند. و نيز، مهم‌ترين تجهيزات نظامى آن كشور شامل ١٠٦ تانك، ٢٤ هواپيماى جنگى و دو ناو مجهز به عرشه حمل هلى‌كوپتر است كه به ترتيب در نيروى زمينى، هوايى و دريايى به كار گرفته شده‌اند. هم‌چنين، نيروهاى شبه نظامى بحرين شامل گارد ساحلى و پليس است كه در مجموع ٢٥٠، ٩ نفر را در اختيار دارند.
د- سياست‌ها و خط مشى‌ها: بحرين از ١٢٥٩/ ١٨٨٠ متعهد شد كه از مذاكره، انعقاد هر نوع پيمان و اجازه تأسيس نمايندگى سياسى و يا كنسولى، به غير از بريتانيا خوددارى كند. سياست داخلى بحرين هم به علت وجود كاپيتولاسيون و دخالت‌هاى فراوان انگليس، تحت كنترل خودش نبود. امّا در بيانيه استقلال در ١٣٥٠/ ١٩٧١ چارچوب جديدى براى سياست‌هايش ترسيم گرديد كه پاى‌بندى و التزام به كليه قراردادها و عهدنامه‌ها، منشور سازمان ملل متحد، اساس‌نامه اتحاديه عرب و هماهنگى با سياست‌هاى شوراى همكارى خليج فارس از آن جمله است.
با خروج انگليس از خليج فارس، نفوذ آمريكا جايگزين آن كشور در بحرين شد.
انگليس در ١٣٥٠/ ١٩٧١ قراردادهايى را با آمريكا به امضا رساند كه طى آن، مناطق استقرار خود به ويژه پايگاه مهم دريايى جُفير را به آن كشور واگذار كرد. اين پايگاه با كليه‌