اعتقاد به حل مسالمت‌آميز اختلافات و پرهيز از استفاده از زور، استوار است. تركمنستان عضو سازمان ملل متحد، اكو، صندوق بين المللى پول، بانك جهانى، سازمان كنفرانس اسلامى، معاهده منع گسترش تسليحات هسته‌اى، جامعه كشورهاى مشترك المنافع (كشورهاى تازه به استقلال رسيده از اتحاد جماهير شوروى سابق) و برنامه مشاركت براى صلح ناتو است.
تركمن‌ها هر چند از روابط گذشته خود با شوروى سابق، چيزى جز سلطه و زور به ياد ندارند، امّا پس از استقلال، روابط مبتنى بر حُسن همجوارى را با روسيه پايه‌ريزى كرده‌اند. روابط تركمنستان با آمريكا حسنه است. تركمن‌ها خواهان حمايت‌هاى سياسى و اقتصادى آمريكا، و آمريكايى‌ها هم به منابع انرژى، استقرار در مرزهاى شمالى ايران و حضور فعال در آسياى ميانه مى‌انديشند. دو كشور فرانسه و تركمنستان نيز علاقه زيادى به بر قرارى و گسترش روابط متقابل نشان داده‌اند. موضوع اصلى روابط تركمنستان با اوكراين، گرجستان، ارمنستان، قزاقستان، ازبكستان و آذربايجان، در زمينه فروش گاز است. روابط تركمنستان با افغانستان بى‌ثبات ولى با پاكستان، اسرائيل و چين گرم و صميمى است. روابط تركمنستان و تركيه در همه ابعاد، در سطح بالايى قرار دارد. برخى از علل برقرارى روابط گرمِ ميان اين دو كشور عبارتند از:
الف- وجود مشتركات نژادى، تاريخى، زبانى و فرهنگى؛ ب- تأمين منافع ملّى؛ ج- اعتقادات سياسى و فرهنگى واحد؛ از اين رو، تركيه در صحنه سياسى، اقتصادى، نظامى و فرهنگى تركمنستان، حضورى گسترده دارد. به عنوان مثال، تركمن‌ها يك حكومت لائيك، مشابه نظام تركيه ايجاد كرده‌اند. پروژه‌هاى اقتصادى زيادى را ترك‌ها در تركمنستان اجرا كرده (مانند هتل‌هاى قره و آق آلتين) و يا در دست اجرا دارند (مثل خط لوله گاز). افسران عالى رتبه تركمنى از سوى نظاميان ترك آموزش مى‌بينند، تعدادى زيادى از دانشجويان تركمنى، رايگان در تركيه به تحصيل اشتغال دارند. تركيه روزانه و ساعت‌ها بر روى كانال‌هاى تلويزيونى و راديويى تركمنستان برنامه پخش مى‌كند و در امر مسجدسازى فعاليت گسترده دارد.