مسائل منطقهاى ايران
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

مسائل منطقهاى ايران - شیرودی، مرتضی - الصفحة ١٥٠

وى كوشيد كه روابط سازنده‌اى با روسيه برقرار نمايد كه حاصل آن، عضويت گرجستان در سازمان كشورهاى مستقل مشترك‌المنافع، انعقاد پيمان ٢٥ ساله دوستى و همكارى نظامى در ١٣٧٣/ ١٩٩٤ و واگذارى چهار پايگاه نظامى به روسيه در خاك گرجستان در ١٣٧٤/ ١٩٩٥ بود.
گرجستان به روابط خود با تركيه، در چهارچوب روابطش با غرب مى‌نگرد. مرزهاى تركيه براى گرجى‌ها، نقطه اتصال با ناتو، اروپاى آزاد و ديگر كشورهاى غرب است و در مقابل، گرجستان براى تركيه، يكى از مهم‌ترين دروازه‌هاى ورود به قفقاز و آسياى مركزى، معبرى براى تعقيب و اجراى پان تركيسم، بازار مصرف، شريك تجارى، راهى براى حمل كالا و مكانى براى سرمايه‌گذارى محسوب مى‌شود.
ايران از اولين كشورهايى بود كه استقلال گرجستان را به رسميت شناخت. با سفر رئيس جمهور گرجستان به ايران در ١٣٧١ و سفر رئيس‌جمهور ايران به گرجستان در ١٣٧٤ روابط دو كشور تعميق بيشترى يافت. امضاى يادداشت تفاهم، لغو رواديد و گذرنامه‌هاى سياسى و خدمت، موافقت با انتقال تكنولوژى چاى به ايران، و هم‌چنين، تأسيس كارخانه چاى، تشكيل انجمن دوستى، تأسيس گروه تدوين فرهنگ دو جلدى فارسى و گرجى، فعال‌تر شدن كرسى ايران‌شناسى در گرجستان، رسميت يافتن تدريس زبان فارسى در مراكز آموزشى گرجستان و آموزش ديپلمات‌هاى گرجى در ايران، از روند رو به توسعه روابط دو كشور حكايت مى‌كند.
به علاوه، از بدو استقلال گرجستان، توافق‌هاى ديگرى بين آن كشور و ايران در زمينه نفت و گاز، حمل و نقل، توليد چاى، راه و ترابرى، فرهنگ و آموزش، توليد مشترك اتومبيل، توليد و تبادل تكنولوژى كشاورزى، مبادله محصولات كشاورزى و آموزشى، انتقال انرژى، تبادل اطلاعات و تجربيات گمركى، ممانعت از نقل و انتقال غير قانونى كالا و مواد مخدر، استفاده از امكانات حمل و نقل يكديگر براى صدور و ورود كالا، توليد برنامه مشترك تلويزيونى، مبادله استاد و دانشجو، اعطاى بورس تحصيلى و ... صورت گرفته است كه بسيارى از آن‌ها به مرحله عمل درآمده است. يكى از مهم‌ترين اهداف ايران و گرجستان از