سابقه روابط قطر با ايران به ساليان دور بر مى‌گردد. با استقلال قطر، روابط دو كشور گسترش بيشترى پيدا كرد، به طورى كه تعيين حدود فلات قاره، سفر حاكم قطر به ايران و مبادله سفير طى سال‌هاى ١٣٤٨ تا ١٣٥١ تحقق يافت. مطبوعات قطر در آستانه پيروزى انقلاب اسلامى به محكوميت رژيم شاه پرداختند و حاكم قطر سرنگونى شاه را به مردم ايران تبريك گفت. در پى تبليغات مسموم استكبار جهانى و نيز شروع جنگ تحميلى، قطر در جبهه مخالف ايران قرار گرفت، و به دنبال آن، روابط دو كشور به سطح كاردار تنزل يافت. ولى متعاقب تلاش‌هاى ايران، روابط دو كشور طى سال‌هاى ١٣٦٦ تا ١٣٦٨ به سطح سفير ارتقا يافت. پذيرش قطعنامه ٥٩٨ از سوى ايران، همكارى‌هاى دو كشور را وارد مرحله جديدى كرد. حمله عراق به كويت رشته اعتماد قطر به عراق را گسست و زمينه ارتقاى روابط دو كشور ايران و قطر را فراهم آورد. البته روابط خوب قطر با اسرائيل (رژيم اشغال‌گر قدس) و همراهى قطر با شوراى همكارى خليج فارس درباره مسأله جزاير، مى‌تواند بر روابط دو كشور ايران و قطر آسيب جدى وارد سازد.
٤- ٢- ٣- بحرين «١» بحرين كه به معناى سرزمين زندگى است، به عروس، مرواريد و بارانداز خليج فارس معروف است. اين كشور، با ٣٥ جزيره كوچك و بزرگ، يك مجمع‌الجزاير به شمار مى‌رود. بزرگ‌ترين جزيره آن كشور، بحرين نام دارد كه منامه پايتخت را در درون خود دارد. برخى از جزاير بحرين فاقد سكنه هستند و برخى ديگر، فقط به هنگام جذر آب، ديده مى‌شوند. در بحرين به جز كناره حاصل‌خيز و سرسبزشمالى، بقيه بيابان و شوره‌زار است. بحرين در واقع، سر زمينى كم آب، كم ارتفاع، فاقد كوهستان و بى بهره از رودخانه است و تنها از نعمت چشمه‌هاى آب شيرينِ فراوان برخوردار است. بر پايه سرشمارى ١٣٧٤/ ١٩٩٥ جمعيت آن، ٩٢٧، ٥٧٥ نفر بود كه ٠٠٠، ١٩٦ نفر يا حدود يك سوّم آن را مهاجرين ايرانى، پاكستانى، عمانى، كره‌اى و ... تشكيل مى‌دادند. اقامت خارجيان در بحرين سبب تابعيت آنان نمى‌شود؛ زيرا دولت كسانى را به عنوان بحرينى مى‌پذيرد كه از