بحران فلسطين تلقى مى‌گردد. ساف از ١٣٤٣ تا ١٣٤٨/ ١٩٦٤ تا ١٩٦٩ يعنى تا پايان رياست احمد شقيرى بر سازمان، تحت نفوذ دولت‌هاى عربى قرار داشت. اتحاديه عرب، ساف را از آن جهت پديد آورد كه فعاليت سياسى و نظامى فلسطينى‌ها را تحت نظارت نگاه دارد، و از مسائل منطقه‌اى ايران ٢٢٥ ٢ - ٢ - ٦ - علل طولانى شدن بحران كردستان ص : ٢٢٣ هرگونه توسعه فعاليت‌هاى نظامى و گسترش سازمان‌هاى چريكى و اجراى عمليات ضد اسرائيلى جلوگيرى كند. شقيرى كه در پى بروز اختلاف در درون ساف استعفا داد، به عمر مسالمت‌جويان و حاميان مبارزه مسالمت‌جويانه با اسرائيل در ساف نيز خاتمه داد. پس از استعفاى شقيرى، مجلس ملّى جديدى كه تشكيل گرديد، آزادى فعاليت‌هاى چريكى در سرزمين‌هاى عربى براى انجام عمليات ضد اسرائيلى، تشكيل فرماندهى مشترك نظامى ميان گروه‌هاى چريكى، يگانه‌سازى نبردهاى مسلحانه و بر شعار «مبارزه مسلحانه تنها راه آزادى فلسطين است» تأكيد ورزيد. «١» با انتخاب ياسر عرفات به رياست كميته اجرايى ساف، گرايش به مبارزه مسلحانه عليه اسرائيل شدت گرفت. در پى وقوع سپتامبر سياه (كشتار فلسطينى‌ها توسط دولت اردن) ساف دريافت كه نمى‌تواند از هيچ يك از كشورهاى عربى براى ايجاد پايگاهى مطمئن براى سازماندهى عمليات عليه اسرائيل استفاده كند. اين تحول به كاهش برخوردهاى مرزى اعرابِ فلسطينى با شهروندان و سربازان اسرائيلى انجاميد. در مقابل، عمليات نظامى فلسطينى‌ها عليه اسرائيل در درون مرزهاى اسرائيل تشديد شد.
گرايش ساف به تفاهم سياسى به جاى مبارزه نظامى ضد صهيونيستى از ١٣٥٢/ ١٩٧٣ و در پى گرايش مصر به تجديد نظر در روابط با اسرائيل روى داد. بنابراين، دور از انتظار نبود كه در ١٣٥٣/ ١٩٧٤ كنگره ملّى فلسطين با استقرار دولت مستقل فلسطينى در هر نقطه آزاد شده (نه همه خاك فلسطين) موافقت كرد، و در ١٣٥٦/ ١٩٧٧ ساف آمادگى خود را در به رسميت شناختن اسرائيل اعلام كرد و در ١٣٦٠/ ١٩٨١ توقف عمليات عليه اسرائيل را پذيرفت. شوراى فلسطين نيز با پذيرش قطعنامه‌هاى ٢٤٢ و ٣٣٨