مسائل منطقهاى ايران
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

مسائل منطقهاى ايران - شیرودی، مرتضی - الصفحة ١٠٢

٥- ٢- ٣- امارات متحده عربى‌ شبه جزيره مسندم (امارات متحده عربى) در طول تاريخ، بارها بين ايرانيان و حكام شرق عربستان دست به دست شده است، امّا با آغاز حكومت كريم خان زند، براى هميشه حاكميت گاه و بى‌گاه ايران بر سرزمين مسندم از بين رفت و در عوض وهابيان، كنترل عمان و كرانه‌هاى مسندم را دراختيار گرفتند. هم‌زمان با توسعه وهابيت، نفوذ خاندان قاسمى در اين سرزمين، گسترش يافت، ولى اين خاندان در آخرين رويارويى با نيروهاى انگليسى (١٢٧٠/ ١٨٩١) به تسليم آنان در آمدند. از آن پس، قبايل مسندم به فرمان و حاكميت بريتانيا گردن نهادند و تحت الحمايگى آن را پذيرفتند. با اين وصف، هيچ گاه تنش و اختلافات بين اين قبايل تا ١٣٢٩/ ١٩٥٠ كه وضعيت جغرافيايى و مرزى اميرنشين‌ها تثبيت شد، خاتمه نيافت. در پى خروج بريتانيا در ١٣٥٠/ ١٩٧١ از خليج فارس، اميرنشين‌ها اقدام به تأسيس فدراسيون امارات متحده عربى كردند. «١» گفته مى‌شود وحدت فدرالى اين كشور، موفق‌ترين وحدت در دنياى عرب به شمار مى‌رود به گونه‌اى كه حتى جنگ عراق عليه ايران نتوانست به تفرقه و گسستگى اميرنشين‌هاى امارات متحده عربى در حمايت از ايران و يا عراق منجر شود. اما به نظر مى‌رسد كه نظام فدرالى امارات بتواند در مقابل هر خطر خارجى و داخلى ديگر، مستحكم باقى بماند؛ زيرا خصوصيت حكومت فدرالى، امارات را در مقابل تهديدات درونى و بيرونى، بيش از ساير كشورهاى منطقه، شكننده و آسيب‌پذير مى‌سازد. به بيان دقيق‌تر، اختلافات زيادى بين اميرنشين‌ها وجود دارد كه ادامه اتحاد سياسى درونى امارات متحده عربى را در معرض خطر قرار مى‌دهد، از جمله:
١- بين شيخ‌نشين‌هاى هفت گانه و نيز بين آن‌ها و هر يك از كشورهاى همسايه اختلافات مرزى به چشم مى‌خورد؛ ٢- اعضاى فدراسيون بر خلاف تعهدات اوّليه، از پرداخت سهم خود به اتحاديه خوددارى مى‌كنند؛