مسائل منطقهاى ايران
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص

مسائل منطقهاى ايران - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٤٩

كشتى‌ها در تنگه هرمز مى‌باشند. در بخش مركزى و شمالى تنگه نيز، جزاير ايرانى هرمز، لارك، قشم، هنگام، تنب كوچك و بزرگ و ابو موسى قرار دارند كه اهميت آن‌ها به كنترل تنگه هرمز، دفاع از كرانه جنوبى ايران، به ويژه محور استراتژيك بندر عباس، سيرجان و تنگه هرمز برمى‌گردد. جزيره قشم وسيع‌ترين و پرجمعيت‌ترين جزيره خليج فارس و ٥/ ٢ برابر خاك بحرين وسعت دارد. اين جزيره با برخوردارى از آب شيرين و موقعيت ويژه در هدايت عمليات نظامى و كنترل كشتى‌ها، داراى اهميت زيادى مى‌باشد. «١» ٤- ٢- استعمارگران و خليج فارس‌ پرتغالى‌ها، اوّلين استعمارگرانى بودند كه پاى در خليج فارس نهادند. پادشاه پرتغال به دنبال نتايج تحقيقاتى كه هيأت پرتغالى از مصر، خليج فارس و هندوستان به دست آورد، ناوگان بزرگى به فرماندهى «واسكو دو گاما» «٢» را در سال ٨٧٨/ ١٤٩٧ به خليج فارس اعزام كرد. اين ناوگان، راه را براى سلطه پرتغال بر خليج فارس، فراهم كرد. نيروهايى كه پس از آن اعزام شدند، با قتل، غارت و تجاوز و نابودسازى كشتى‌ها و بندرها، سلطه خود را بر منطقه تثبيت كردند. اين در حالى بود كه آن‌ها از اسپانيا، رقيب اصلى خود نگران نبودند، زيرا بر اساس بيانيه پاپ (فرمان تقسيم) «٣» در ٨٧٢/ ١٤٩٣ تمام آمريكاى شمالى و مركزى و قسمت عمده آمريكاى جنوبى به اسپانيا و ساير سرزمين‌هاى شرقى و آفريقا به پرتغال واگذار شده بود. «٤» دولت پرتغال در ٨٨٥/ ١٥٠٦ ناوگان بزرگى به فرماندهى «آلبر كرك» «٥» به اقيانوس هند فرستاد. وى بعد از غلبه بر حاكمان ايرانى عمان و مسقط، شيخ هرمز را مجبور به پذيرش و امضاى قرارداد ننگينى كرد كه حاصل آن: