نظاميان روسى ابتدا به پيروى از مسؤولان سياسى كشورشان، حضور امريكا و ديگر قدرت‌هاى غربى در شرق آسيا را موجب برقرارى ثبات و امنيت قلمداد كردند، امّا پس از مدتى، تهديدات احتمالى از سوى امريكا، غرب و چين را مورد توجه قرار داده و به ضرورت تقويت و بازسازى ارتش توجه نمودند. اين در حالى بود كه با انحلال شوروى، مشكلات و دشوارى‌هاى نظامى، روندى رو به رشد داشت مثلًا، اهميت، ارزش و جايگاه اجتماعى نيروهاى نظامى كاهش يافت. فساد در بين رهبران بلند پايه نظامى، به اعتبار نظاميان لطمه وارد كرد، هزينه‌هاى نظامى به نفع بازسازى اقتصادى كم شد، امكانات نظامى شوروى سابق، بين جمهورى‌ها پراكنده و توزيع گرديد، بخش‌هايى از «كا. گ. ب» منحل شد و بخش‌هاى مربوط به نيروهاى مسلح، به طور فعال باقى ماند، تلاش براى دگرگون سازى ساختار وزارت دفاع، هماهنگى در ارتش را دچار خدشه كرد و مشكل مسكن نظاميان بازگشته از اروپاى شرقى حل نشده باقى ماند.
پس از فروپاشى شوروى سابق، ارتش فدراسيون روسيه براى برقرارى نظم در جمهورى‌ها و نيز سركوب استقلال طلبان چچن وارد عمل شد. دخالت ارتش در بحران چچن، بر نقش نيروهاى مسلح در امور سياسى افزود. بودجه نظامى طى سال‌هاى اخير، همواره افزايش يافته و هم اكنون ارتش روسيه ٠٠٠، ٢٤٠، ١ نيرو در اختيار دارد كه به‌وسيله يك نيروى ذخيره ٢٠ ميليونى و ٠٠٠، ٥٨٣ نيروى شبه نظامى فعّال، پشتيبانى مى‌شود. به علاوه، ١٤٩ هزار نفر در نيروهاى استراتژيك هسته‌اى در سه بخش دريايى، هوايى و زمينى سازماندهى شده‌اند. نيروهاى نظامى اين كشور در ارمنستان، گرجستان، مولداوى و تاجيكستان حضور مستمر دارند، و نيز بخشى از نيروهاى سازمان ملل متحد در آنگولا، بوسنى، كرواسى، خاور ميانه، صحراى غربى و ... را تشكيل مى‌دهند.
٣- ٣- ٤- سياست خارجى روسيه‌ روسيه، اوكراين و روسيه سفيد بر پايه قرارداد «مينسك» در ١٣٧٠/ ١٩٩١ جامعه كشورهاى مستقل مشترك‌المنافع را پديد آوردند و سپس بقيه جمهورى‌ها به استثناى جمهورى‌هاى بالتيك (لتونى، ليتوانى و استونى) به آن پيوستند. مهم‌ترين علت تأسيس اين اتحاديه، نگرانى امنيتى كشورهاى تازه به استقلال رسيده از خطرات احتمالى ناشى از