پدر بحرينى متولد شده باشند. البته زنان خارجى كه به ازدواج مردان بحرينى در آيند نيز، بحرينى به حساب مى‌آيند.
مجمع الجزاير بحرين از جهات مختلف از اهميت ويژه برخوردار است. در گذشته، كشور بحرين به دليل ثروت سرشارِ ناشى از مرواريد، مورد توجه بود. پس از آن، منازعه انگليس و پرتغال براى تصرف بحرين به منظور ايجاد يك پايگاه استراتژيك در خاور ميانه، بر اهميت بحرين افزود. بعد از سلطه انگليس بر هند، بحرين با تبديل به راه ارتباطى اروپا، خاور دور، شبه قاره هند و كشورهاى خاورميانه، مركز تجارى بين هندوستان و بين‌النهرين شد. اهميت استراتژيك امروز بحرين نيز، ناشى از دو چيز است. اوّل اين كه، آمريكا داراى پايگاه‌هاى مهم نظامى در بحرين است كه مهم‌ترين آن، پايگاه دريايى الجفير است. اين پايگاه بعد از پايگاه ديه گوگارسيا در اقيانوس هند، بزرگ‌ترين پايگاه دريايى آمريكا در منطقه به شمار مى‌آيد و مركز اطلاعات و فرماندهى نيروى دريايى آمريكا بين فيليپين و درياى مديترانه است. به علاوه، نيروى واكنش سريع آمريكا، دو پايگاه المحرق و الهمله بحرين را در اختيار دارد. دوّم اين كه، بهره‌مندى بحرين از نفت و گاز از ديگر دلايل اهميت اين كشور است. گرچه پيش بينى مى‌شود كه نفت بحرين تا ١٤٠٣/ ٢٠٢٤ به پايان برسد؛ «١» امّا احتمال كشف ذخاير جديد نفتى در آن كشور وجود دارد، و ذخاير گازى آن نيز بسيار بيشتر از نفت است.
بحرين ابتدا بخشى از خاك ايران بود كه اسلام را پذيرفت، «٢» و اوّلين سرزمين خارج از جزيرةالعرب به شمار مى‌رود كه بدون جنگ پذيراى اسلام شد. اسلام بحرينى‌ها از همان آغاز، رنگ و بوى شيعى داشت. زيرا ابتدا «علاء بن حضرمى» و سپس، «ابان بن سعيد بن العاص» از دوستان و محبان على (ع)، از سوى پيامبر (ص)، اسلام را در آن‌جا گسترش دادند.