عمر، مقام دوّم و از نظر تحصيلات مقام اوّل را در بين كشورهاى اسلامى و عربى دارا هستند. هم‌چنين، اين كشور بعد از شش كشور صنعتى جهان، بالاترين رقم خودروهاى شخصى را نسبت به جمعيت در اختيار دارد.
از سوى ديگر، فقط ١٢/ ١ درصد خاك اين كشور قابل كشاورزى است و به همين جهت، كشاورزى گلخانه‌اى در آن رونق زيادى يافته است. اين كشور در بهره بردارى از منابع دريايى به ويژه در ماهى‌گيرى و صيد ميگو نيز فعال است. در كويت شش نيروگاه برق، شش بندر عمده، شش فرودگاه، يك كارخانه سيمان و پنج واحد صنعتى توليد شيشه وجود دارد. بيشتر كارگران اين كشور، خارجى هستند، به گونه‌اى كه مصر با ٢٣ درصد و ايران با ٦ درصد، بيشترين و كمترين نيروى كارگر مهاجر كويتى را تأمين مى‌كند. كويت به جز نفت از فقر منابع طبيعى و زيرزمينى رنج مى‌برد و نيازمندى‌هاى خود را از خارج تأمين مى‌كند.
ج- نظام حكومتى: بر پايه قانون اساسى مصوب ١٣٤١/ ١٩٦٢ كه هر پنج سال قابل تغيير است، حكومت كويت، امير نشين و امارت در خاندان آل صباح موروثى است.
وليعهد هم از خانواده آل صباح و حداكثر يك سال پس از تعيين امير، به پيشنهاد وى و تصويب مجلس ملّى منصوب مى‌شود. اختيارات امير در قانون اساسى گنجانيده شده امّا برخى از اختيارات او، ريشه عرفى دارد. امير در رأس هرم اجرايى كشور قرار دارد، ولى اختيارات اجرايى خود را به وسيله نخست وزير اعمال مى‌كند. علاوه بر آن، يك شوراى مشورتى وى را در اداره كشور يارى مى‌دهد. او از حق انحلال مجلس برخوردار است، و احكام قضايى به نام او صادر مى‌گردد.
كويت داراى يك مجلس ملّى به نام «امت» است كه پنجاه عضو آن از سوى مردم انتخاب مى‌شوند، وزراء هم عضو مجلس‌اند. حداقل سن رأى دهندگان در كويت ٢١ سال است و نظاميان، افراد پليس و زنان از حق رأى محرومند. نامزدهاى نمايندگى بايد حداقل از سى سال سن و از توان خواندن و نوشتن عربى برخوردار باشند. نمايندگان از عضويت در هيأت‌هاى مديره يا مديريت عاملِ شركت‌ها منع شده‌اند. قوه قضائيه كويت از دادگاه‌هاى مختلفى تشكيل شده است كه از جمله مى‌توان از دادگاه تميز،