ثانياً، عراق و ايران، به عنوان دو كشور بزرگ حوزه خليج فارس، در اين شورا عضويت ندارند.
اين شورا از شش كشور عربى جزيرة العرب يا شبه جزيره عربستان، شامل امارات متحده عربى، بحرين، عربستان سعودى، عمان، قطر و كويت تشكيل شده است. «١» بر پايه مواد اساس‌نامه شوراى همكارى خليج فارس، اهداف تشكيل شورا به اين شرح است:
١- تحقق هماهنگى و تكامل و همبستگى بين كشورهاى عضو در همه زمينه‌ها تا دست‌يابى به وحدت كامل؛ ٢- تعميق و تحكيم مناسبات و وجوه متعدد همكارى‌هاى موجود بين ملت‌هاى كشورهاى عضو در همه زمينه‌ها؛ ٣- تدوين اساس‌نامه‌هاى مشابه در حوزه‌هاى گوناگون از جمله در موارد زير:
الف) امور اقتصادى و مالى؛ ب) امور بازرگانى و گمركى و ترابرى؛ ج) امور آموزشى و فرهنگى؛ د) امور اجتماعى و بهداشتى؛ ه) امور تبليغاتى و جهانگردى؛ و) امور قانونگذارى و ادارى؛ ٤- پيشبرد برنامه‌هاى پيشرفت علمى و فنى در زمينه‌هاى صنعت، معدن، كشاورزى، منابع آبى، جانورى، تأسيس مراكز پژوهش علمى، اجراى طرح‌هاى مشترك و تشويق همكارى بخش خصوصى با هدف تحقق نيك‌بختى براى ملت‌هاى كشورهاى عضو. «٢» شوراى همكارى خليج فارس، از سه نهاد شوراى عالى، شوراى وزارتى و دفتر دبير كل تشكيل شده است. شوراى عالى، مركّب از سران شش كشور عضو است كه بالاترين مركز قدرت و عالى‌ترين مرجع تصميم‌گيرى شوراى همكارى است. اين شورا، دو بار در هر